این مقاله به بررسی جایگاه و عملکرد روحانیت در ارتباط با حقوق اساسی دوره صفویه خواهد پرداخت. موضوعات زیادی در قلمرو حقوق اساسی قرار دارند که برخی از آن‏ها با توجه به شرایط موجود آن زمان و گستره مباحث مطرح در فقه سیاسی و حقوق اساسی آن زمان، مورد بررسی خواهند بود. طبیعی است که هرگونه قضاوت در مورد جایگاه روحانیت، نسبت به حقوق اساسی آن دوره، نمی‏تواند در خلأ و بدون توجه به شرایط حاکم بر آن زمان صورت پذیرد، وگرنه قضاوتی غیرمنصفانه و انحرافی خواهد بود.

طبقه‏‌بندی علوم همواره مورد توجه فلاسفه و دانشمندان بوده و هست. بسیاری از بزرگان دینی و غیر دینی هم در این باب داد سخن داده‏اند. در قرون اخیر، فرهنگ‏نویسی نیز ناگزیر به مسئله تقسیم‏‌بندی و طبقه‏‌بندی علوم پرداخته است. در این طرح با استفاده از تجارب قبلی، طرحی جدید و با اتکا و استناد به آیات قرآن مجید داده شده است. این طرح عمدتا، به تقسیم‏بندی دوگانه توجه کرده و تا چند رده همین روش را حفظ کرده است. در این طبقه بندی طبیعت و انسان به عنوان دو محور اصلی تلقی شده و تقسیمات فرعی، زیر این دو محور آمده است.

تمایز علوم را گاه به روش علم دانسته اند گاه به غایت علم، گاه به موضوع علم و گاه به سنخیت مسایل. ولی به نظر می رسد که سنخیت مسایل معیار مجزایی نیست چرا که سنخیت بین مسایل گاه به موضوع آنهاست و گاه به غایت آنها.